tahimik ang paligid. bilog ang buwan. tanging palo ng hangin ang maririnig mo sa paligid. alas onse na nang gabii habang tulog na ang lahat. biglang may kumuha sa mga tao sa barrio wang enta.

“waaaaaaaaaaaaaaaaaaaggggggggggggggggggggggggggg”

takot ang lahat sa nangyari. habang ang iba naman ay hindi mapakali kung ano ang gagawin.  nagsisigawan. nagtatakbukan. nag-iiyakan.

“ba’t sila nagtatakbuhan? ano ang problema? mom? dad? kayo ba yan? san na kayo? ‘

habang nag-aalala ang lahat sa nangyari sa barrio wang enta. may magsyotang di maayos -ayos ang problema kung sino ang aalis para tumakas sa lugar. ayaw ng babaeng  iwan ang lupang nag-mulat sa kanya sa kalaswaan. ang lugar kung saan sikat sya bilang pokpok at laging bida sa miss gay dahil mukha syang lalake.

at umalis ang lalake at hindi na inisip ang kayang syota mula pa noong silay isang malapot na protein substance at ang babae ay nagpasyang magpaiwan para sa kanya tunay na minamahal. hindi man niya masabi-sabi sa hayop na to. pero sa tuwing nakikita nya itong nakatali at naghihintay ng kanyang kamatayan. iisa lang ang iniisip ng babae

“kung kaya ko lang pakawalan ka”.

sa kabilang dako ng istorya, ang lahat ay takot na at hindi alam ang gagawin. biglang ——–

dumating na ang higante. winasak ang barrio wang enta. pinatay ang mga mamamayan.  walang natira. patay lahat. kawawa. malungkot. di kaaya-aya.  walang nagawa mga nakatira sa nasabing barrio.

dahil na rin sa pag-usbong ng makabagong teknolohiya. maraming nagbago sa lugar na dating barrio wang enta. naging walang kwenta na ang mga nakatira dito. may mga tanong at sagot na talagang walang kwenta. hindi nagtagal naging barrio walang kwenta na ang tawag dito.

walang kwenta ang kwento ko. sana naisip nyo na walang kwenta to. wahahaha!! kokak

lesson learned : im not stupid i just know how to appreciate NONSENSE things